دسته بندی های مطلب
رشد عصب شناختی
از سری مقالات : آموزشی

تکلیف خود را مشخص کنید! می خواهید برای فرزندتان پدر و مادر باشید یا مربی؟

نویسنده: مدیر سایت       16 خرداد 1395       2,457 بازدید

این روزها احساس نیاز برای بهترین بودن فرزندان در حوزه تحصیل و درس، باعث شده که این مسئله دغدغه همه ی خانواده ها بشود و والدین تمام تلاش خود را در این خصوص به کار بگیرند. صرف هزینه های سرسام آور برای کلاس های تقویتی و کتاب های رنگارنگ کمک درسی گویای این واقعیت است. از طرفی برنامه‌ریزی فشرده درسی و پر کردن تمام اوقات فرزندان جهت آموزش های مختلف و متنوع یکی دیگر از تبعات این دیدگاه است. ولی مسئله جدی تر تلاش والدین برای به عهده گرفتن قسمتی از بار آموزش است. این اشتباه استراتژیک دقیقا چاهی است که خیلی از خانواده ها در آن گرفتار شده و دست و پا می زنند. 
برای فهم بیشتر این موضوع به میزان موفقیت دانش آموزانی که در کلاس درس پدر یا مادر خود به عنوان معلم حضور داشته اند دقت بکنید. تجربه غالب به ما می گوید این دانش آموزان معمولا افت تحصیلی و شخصیتی متحمل می شوند.
مسئله این است که آیا می توان دو نقش والدی و مربی بودن را تجمیع کرد؟ شما اگر بخواهید مربی فرزندتان باشید باید طبق برنامه به او تکلیف بدهید و متناسب با عملکردش او را تنبیه یا تشویق کنید. این مسئله تا حد زیادی با اصل پذیرش و محبت بی قید و شرط والدین منافات دارد. از طرفی به عنوان پدر یا مادر نمی توانید بدون سوگیری در مورد عملکرد او قضاوت کنید. به همین دلیل باعث ایجاد و تشدید تعارضی هیجانی در کودک می شوید. به این ترتیب فرزند شما نه از بودنتان به عنوان پدر و مادر لذت میبرد نه از تلاشتان به عنوان مربی سود چندانی عایدش می شود.
اما راهکار چیست؟ به موارد زیر دقت کنید:

  1. برای یادگیری و رشد فرزندتان شتاب و عجله را کنار بگذارید و اجازه دهید روند طبیعی طی شود.
  2.  تلاش برای همه فن حریف کردن او را کنار بگذارید. در غیر این صورت از او یک آدم هیچ کاره می سازید.
  3. به جای تلاش برای ساختن یک بچه عالم، تلاشتان معطوف به پرورش یک انسان سالم باشد. انسان عالم بدون سلامت روان، موجود خطرناکی از آب درمی آید.
  4. به جای اینکه مربی و معلم باشید، دوست و پدر یا مادر خوبی برای او باشید. بگذارید معلمان و مربیان نقش آموزش دهنده داشته باشند.
  5. به جای او تصمیم نگیرید و برنامه ها و اهداف آموزشی را بر اساس علایق او تنظیم کنید.
  6.  بدترین کار ممکن مقایسه او با دیگران است. این مقایسه ها را حتی در ذهن خودتان هم انجام ندهید.
  7. به جای او استرس نکشید و به خاطر برنامه های درسیش نگران نباشید. بگذارید این استرس ها و نگرانی ها را خودش داشته باشد. در غیر این صورت فرزندی دست و پا چلفتی خواهید داشت.
  8.  طوری رفتار کنید که بفهمد هر کسی مسئول رفتار خودش است.
  9.  از مشورت و کمک متخصصین فعال در حوزه تعلیم و تربیت کمک بگیرید. ما بسیاری از مواقع به تنهایی از پس مشکلات پیچیده امروزی برنمیاییم.

16 خرداد 1395       2,457 بازدید  

مطالب مرتبط

نظرات شما

نظری ثبت نشده است

پریازدیدترین مطالب

محبوب ترین مطالب

جدیدترین ویدیوها

موردی یافت نشد
+Google Instagram twitter Pinterest Facebook YouTube LinkedIn

استفاده از مطالب سايت فقط برای مقاصد غیر تجاری و با ذکر منبع بلامانع است. کليه حقوق اين سايت متعلق به وب سایت ستران می‌باشد.

پیشگامان ایده نگارطراحی و پیاده سازی